میرمهدی، فرزند صفی شبستری، به سال 1301 هجری قمری در شبستر پا به دنیا نهاد. نخست مدتی در مدرسه ایرانیان اسلامبول تحصیل کرد، سپس چندی در همین شهر در مدرسه فرانسویان درس آموخت. پس آنگاه به ترتیب مدتی در مدارس نظام عثمانی و دراویتون فرانسه و دارالمعلمین نظامی بروکسل به آموختن فن ورزش پرداخت. ژیمناستیک و شمشیربازی را با نیکویی فراگرفت و پس از بازگشت به ایران، به سال 1333 هجری قمری، به خدمت وزارت علوم و معارف درآمد و به تعلیم ورزش در مدارس پرداخت.
گفتنی است که در آن روزگاران، در نظر مردمان عامی، ورزش کردن به سبک فرنگیان کاری زشت و ناصواب بود. ورزنده آزارها دید، اما چون به کار و هدف خود ایمان داشت و به لزوم تعمیم ورزش میان جوانان بخصوص در مدارس معتقد بود، از این آزارها پروا نکرد. دارالفنون را پایگاه خود قرار داد. غالباً جلسات سخنرانی درباره فواید ورزش تشکیل می داد و مسابقات ورزشی برپا می کرد. پس از مدتی اندک اندک مردم، خاصه جوانان، با ورزش و فواید آن آشنا شدند و ورزنده دلگرمتر و کوشاتر شد و در مواقع مناسب جشن های ورزشی تشکیل می داد و مردم را به حضور در آن ها تشویق می کرد.
ورزش ما به صورت امروزی، تشکیلات منظم و مرتبی نداشت، نه سازمان تربیت بدنی و تفریحات سالمی وجود داشت و نه فدراسیون و قهرمانی که عرض اندام کند. فقط بالای سر خرابه ای اول ناصریه (ناصرخسرو)، تابلوی بی مسمایی دیده می شد که رویش نوشته بود: دارالمعلمین ورزش.
دارالمعلمین ورزش به داوطلبین فقط دو چیز یاد می داد: شمشیربازی و حرکات سوئدی.
این دو ورزش هم، از آن جهت بود که میرمهدی خان ورزنده، چند صباحی در ترکیه بود و شمشیربازی را از "سلیم سری" استانبولی یاد گرفته بود. شاگردان اولین دوره این دارلمعلمین، مرحوم "صدری"، "مفید"، "صفوی" و یک عده از افسران دانشکده افسری بودند که پس از فارغ التحصیل شدن از تحصیل در واحدهای ارتشی به تعلیم ورزش پرداختند.
خود میرمهدی خان ورزنده که به اصطلاح رئیس ورزش بود، سروان بود و مرحوم صدری که بعدها، معاون او شد، دو ستاره داشت. تنها تشکیلات ورزش تهران یا بهتر بگوئیم (همین خرابه) دارالمعلمین بود که نفراتی تربیت می کرد و تحویل می داد.
يك حكايت تازه متولد
در روز سه شنبه 24آبان سال 1305 تيم منتخب تهران به دعوت مسوولان ورزشي آذربايجان شوروي براي انجام چند ديدار دوستانه و بعد از تصويب مخارج اياب و ذهاب آن به مبلغ 400تومان در هيات دولت در تاريخ هفتم آبان 1305 عازم آن كشور شد. تيم ايران مربي مشخصي نداشت و بازيكنان آن با نظرخان خانان سردار (همان دروازه بان تيم ملي سوييس) و حسن مفتاح، انتخاب شدند. سرپرستي تيم با ميرزامهدي خان ورزنده بود؛ همان فردي كه اسم خيابان ضلع جنوبي امجديه از نام او اقتباس گرفته شده است.
اولين تيم تاريخ فوتبال ايران
سرپرست: ميرمهدي ورزنده
مربيان: حسين خان خانان سردار و حسن مفتاح
بازيكنان:
1- حسين خان خانان سردار (كاپيتان تيم)
2- احمدعلي خان سردار
3- حسينعلي خان سردار
4- حسين صدقياني
5- علي كني
6- محمدعلي شكوه
7- رضاقلي كلانتر
8- هراند گالوستيان
9- پل (يوسف سمرقندي)
10- اميرعلي اصلاني
11- حسن مفتاح
12- كريم زندي
13- اكبر حيدري
14- ناصر اخوي ها
15- ناصر انشا
16- عزيز اقتدار
ورزنده، گزارش مكتوب مي نويسد
قبلاحكايت حضور ايران در باكوي 1305 را به رشته تحرير درآورده ايم. آنچه مي خواهيم در اين عرصه يادآور شويم، اين است كه گزارش بازي هاي مورد اشاره براساس عناوين مندرج در روزنامه هاي اطلاعات و ايران به شرح ذيل است:
گزارش روزنامه هاي اطلاعات، دو، آذر 1305/ روزنامه ايران، 16آذر 1305/ روزنامه ايران، 22 آذر 1305
نويسنده گزارش: ميرمهدي ورزنده 
http://qudsonline.ir/detail/News/176877